فرا رسیدن سالروز بزرگداشت سعدی شیرازی

اول اردیبهشت ماه در تقویم ملی ایرانیان همزمان با سالروز تولد شیخ اجل سعدی که او را بعنوان استاد سخن می‌شناسند، یادروز سعدی

 نام گرفته است. تاریخ ولادت سعدی به قرینه‌ی سخن او در گلستان در حدود سال ۶۰۶ هجری است.شیخ مصلح الدین سعدی بی تردید بزرگترین شاعری است که بعد از فردوسی آسمان ادب  فارسی را با نور خیره کننده اش روشن ساخت و آن روشنی با چنان تلألویی همراه بود که هنوز پس از گذشت هفت قرن تمام از تاثیر آن کاسته نشده است.دو کتاب پر مغز و ارزشمند سعدی بوستان و گلستان است و این دو کتاب حاصل شناخت او از انسان است و لذا این دو اثر گرایشی انسانی دارد. اما آن چه سعدی در کتاب‌های خود جمع‌آوری کرده است حاصل ۳۰ سال دنیا دیدن، تجربه زندگی همراه با تامل، شناخت از ماهیت انسان و بهره‌گیری از حکیمان و عارفان است.بسیاری سعدی را به عنوان پیام آور انسانیت می‌شناسند زیرا او برای گفت وگوی فرهنگ‌ها و تمدن‌ها با اشعار زیبای خود زمینه‌سازی کرده است. در طول قرن‌های گذشته در ایران و خارج از ایران کسانی که زبان و ادب فارسی آموخته‌اند، همگی از برکت وجود سعدی و آثار گرانبهای وی چون گلستان بوده است و این ارزش‌ها است که پاسداشت نام و یاد سعدی را پیش از پیش ضروری ساخته است.هرساله از سوی مرکز سعدی شناسی و نهادها و ارگان‌های فرهنگی فارس اول اردیبهشت ماه یادروز سعدی در شیراز پاس داشته  می‌شود و علاوه بر گلباران آرامگاه او نشست‌های علمی سعدی شناسی در شیراز برگزار می‌گردد.در پایان به ابیاتی اشاره می گردد که به تصریح خود سعدی این ابیات، مناسب حال او و در تأسف بر عمر از دست رفته و اشاره به پنجاه سالگی او سروده شده است.

هر دم از عمر می رود نفسی                چون نگه می کنم نمانده بسی

ای که پنجاه رفت و در خوابی                مگر این پنج روز دریابی

خجل آن کس که رفت و کار نساخت       کوس رحلت زدند و بار نساخت

خواب نوشین بامداد رحیل                      بازدارد پیاده را ز سبیل …

بزرگداشت سعدی

بزرگداشت سعدی

بزرگداشت سعدی

بزرگداشت سعدی

بزرگداشت سعدی